Soorten trailers

In het algemeen geldt voor alle trailers, dat het draagvermogen van de as en de banden, het belangrijkste is bij de keuze.

Voor trailers is water als het ware een vergif, speciaal als het zout water is. De kwetsbare delen zijn de wiellagers en de remmen. Indien de lagers in het water komen overleven ze dit kort, omdat de lagers geheel gevuld zijn met vet. Bij de remmen is dit niet het geval, want vette remmen remmen niet. Water in de remtrommels en remmechanisme heeft op de lange duur verwoestende gevolgen. Trailers zouden niet verder dan tot de rand van de velgen in het water gereden moeten worden. De elektrische installatie hoeft geen probleem te zijn, mits de verlichtingsbalk en kabels afneembaar zijn. Indien de lichten wel het water ingaan kun je ze afschrijven! Er zijn een aantal soorten trailers te onderscheiden.

Allereerst de zogenaamde vaste trailer. Dit is een trailer, die voornamelijk voor kielboten met een diepgang van meer dan 70 cm gebruikt wordt. Deze trailer bestaat uit een frame waarop steunen gelast zijn, die de boot ondersteunen. Op de steunen zitten rubber blokken, maar vaak ook houten mallen, die de romp ondersteunen, zogeheten wiegen.

Deze trailers zijn het goedkoopst omdat de constructie eenvoudig is. Als men in het vaargebied een kraan kan vinden is dit de beste oplossing, omdat deze trailers niet met water in aanraking komen.

Het volgende type is de sliptrailer. Op het frame van deze trailer is een soort “glijbaan“ gemonteerd in de vorm van rubber rollen. De trailer wordt het water ingereden en de boot wordt geslipt vanaf de trailer. Eraf gaat gemakkelijker dan erop. Meestal moet iemand tot zijn knien in het water om de boot goed te geleiden. Ook op de trailer brengen vraagt behendigheid en kracht. Meestal is het eerste begin het moeilijkst, als de boeg goed op de rollen ligt is het een kwestie van een goede lier en een goede lichamelijke conditie. Voor boten met ten hoogste een totaal gewicht van 800 kg werkt deze trailer wel goed.

Een variant op de sliptrailer is de kanteltrailer. Ook hier een glijbaan met rollen, echter deze glijbaan is gemonteerd op een scharnierend basisframe. Bij het afslippen knikt dit frame zodat het uiteinde dichter bij het wateroppervlak komt. Er wordt zelfs geclaimd dat met deze trailer een kade van 50 cm hoogte is te overbruggen. Ook hier geldt dat te water laten meestal goed gaat, maar het op de trailer trekken van de boot veel kracht en behendigheid vraagt.

Een apart type is de trailer met dolly. Op de trailer is een los hellingwagentje, de dolly, met banden en lagers die tegen zout water kunnen, geplaatst. Aan de achterkant van de trailer worden rijgoten geplaatst. Het hellingwagentje met boot wordt over de rijgoten naar de trailerhelling gebracht. Boot met wagentje gaan via de helling te water in de hand gehouden door een lange lijn die met een lier op de trailer verbonden is. Het goed star vergrendelen op de trailer van de dolly is een probleem. Door de verende banden van de dolly is het weggedrag soms problematisch.

Voor het uit het water halen wordt de boot boven het wagentje geleid, waarvoor meestal iemand in het water moet staan, en vervolgens weer op de trailer getrokken. Soms bezit de dolly omhoog stekende geleidestangen waartussen de boot gevaren kan worden

In het volgende schema staan de voor- en nadelen van de diverse soorten trailers.  

Wat opvalt is dat veel traileraars op zeker spelen en als het maar enigszins mogelijk is een kraan zoeken, zeker voor het uithalen. In Nederland is Friesland goed voorzien van eenvoudige, goedkope kranen, Zeeland daarentegen heeft alleen dure, zware kranen. Trailerhellingen zijn er overigens ook ruim.

In Denemarken en O-Duitsland zijn voldoende kranen, evenals Frankrijk en Spanje. Hoe zuidelijker echter hoe zeldzamer en hoe duurder de kranen.

Indien men toch een kraan gebruikt is de vaste trailer de beste keuze.